در بخش هایی از جغرافیای ایران، باغ ها باعث ایجاد باغ شهر ها شده اند. باغ شهرهایی مانند بم، رفسنجان، قزوین، مهریز و جهرم از جمله ی باغ شهر های ایرانی اند که تا امروز به حیات سبز و با برکت خود ادامه داده اند. باغ ها به عنوان عناصری اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی مهم ترین واحدهای تشکیل دهنده باغ شهرها هستند.
بم، نمونه ی یک باغ شهر پایدار
باغ شهر بم که شهرت خرمای مشهور آن تمام جهان را در نوردیده، نمونه ای بسیار قابل ذکر از حیات دیر پای یک تمدن باغ پایه است. تمدنی که پویایی اقتصادی آن از جهان باستان تا عصر حاضر امتداد یافته است.
واحدهای پولی رایج در باغ شهر بم از ساسانیان تا کنون:
سابقه کاشت خرما در ایران را به دوره ی هخامنشیان و سابقه کاشت خرما در بم به صورت جدی را به دوران ساسانیان نسبت داده اند. زمانی که نظامهای قناتی و مدیریت آب به بلوغ رسید و امکان توسعه باغهای گسترده فراهم شد . چنانچه فرض کنیم خرما کاری در بم از زمان ساسانیان جدی شده است و دوره های قبل آن را به حساب نیاوریم، واحدهای پولی زیر تا کنون در باغ شهر بم مورد استفاده قرار گرفته اند:
- درم (ساسانی)
- دینار(ساسانی)
- پشیز(ساسانی)
- دانگ (ساسانی)
- درهم (اسلامی تا قبل از صفوی)
- دینار(اسلامی تا قبل از صفوی)
- فلوس (اسلامی تا قبل از صفوی)
- محمودی (غزنوی)
- چاو (مغول)
- تومان (ایلخانی و تیموری)
- شاهی (صفوی)
- عباسی (صفوی)
- اشرفی (صفوی)
- تومان (صفوی)
- صنار (صفوی)
- غازی (صفوی)
- نادری (افشار)
- شاهی(زند)
- مهر (زند)
- اشرفی (زند)
- روپیه (زند)
- ریال (قاجار)
- قران (قاجار)
- اشرفی (قاجار)
- پاپاسی (قاجار)
- ریال ( پهلوی)
- دینار (پهلوی)
- ریال (جمهوری اسلامی)
- تومان (جمهوری اسلامی)
