در بخش‌هایی از جغرافیای ایران، باغ‌ها باعث ایجاد باغ‌شهرها شده‌اند. باغ‌شهرهایی مانند بم، رفسنجان، قزوین، مهریز و جهرم از جمله‌ی باغ‌شهرهای ایرانی‌اند که تا امروز به حیات سبز و با برکت خود ادامه داده‌اند. باغ‌ها به عنوان عناصری اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی مهم‌ترین واحدهای تشکیل‌دهنده باغ شهرها هستند.

بم، نمونه‌ی یک باغ‌شهر پایدار

باغ‌شهر بم که شهرت خرمای مشهور آن تمام جهان را درنوردیده، نمونه‌ای بسیار قابل ذکر از حیات دیر پای یک تمدن باغ پایه است. تمدنی که پویایی اقتصادی آن از جهان باستان تا عصر حاضر امتداد یافته است.

واحدهای پولی رایج در باغ‌شهر بم از ساسانیان تا‌کنون:

سابقه کاشت خرما در ایران را به دوره‌ی هخامنشیان و سابقه کاشت خرما در بم به صورت جدی را به دوران ساسانیان نسبت داده‌اند. زمانی که نظام‌های قناتی و مدیریت آب به بلوغ رسید و امکان توسعه باغ‌های گسترده فراهم شد. چنانچه فرض کنیم خرماکاری در بم از زمان ساسانیان جدی شده است و دوره‌های قبل آن را به حساب نیاوریم، واحدهای پولی زیر تاکنون در باغ‌شهر بم مورد استفاده قرار گرفته‌اند:

• درم (ساسانی)
• دینار (ساسانی)
• پشیز (ساسانی)
• دانگ (ساسانی)
• درهم (اسلامی تا قبل از صفوی)
• دینار (اسلامی تا قبل از صفوی)
• فلوس (اسلامی تا قبل از صفوی)
• محمودی (غزنوی)
• چاو (مغول)
• تومان (ایلخانی و تیموری)
• شاهی (صفوی)
• عباسی (صفوی)
• اشرفی (صفوی)
• تومان (صفوی)
• صنار (صفوی)
• غازی (صفوی)
• نادری (افشار)
• شاهی(زند)
• مهر (زند)
• اشرفی (زند)
• روپیه (زند)
• ریال (قاجار)
• قران (قاجار)
• اشرفی (قاجار)
• پاپاسی (قاجار)
• ریال ( پهلوی)
• دینار (پهلوی)
• ریال (جمهوری اسلامی)
• تومان (جمهوری اسلامی)